Адрас:вул. Пляханава, 28 к1,
 Мінск, Рэспубліка Беларусь
☎капл+375 17 3679386
☎канц +375 17 3683856
E-mail: serebranka@sdb.by

 

 
 

 

 

 

Першая Кантакт Для друку
Belarusian English Italian Polish Russian
Банэр
Банэр
Банэр
Банэр
Евангелле для моладзі - Кастрычнік: Выхаванне Вучняў
Літургія
Аўтар: Алесь   
04.10.2010
"Каб змяніць людзей,трэба  кахаць іх.Наш уплыў распаўсюджваецца толькі на людзей, якіх мы кахаем." Іяган Песталоцы.
Мы ўжо  разважалі пра  пакліканні  вучняў, гэта падзея падзяліла іх жыцці на "да" і "пасля", а далей да самай смерці, калі яны сталі адданыя свайму пакліканню.

  А цяпер спынімся на жыцці Езуса і яго вучняў. Ён  паклікаў іх ісці за Сабой не дзеля  абмеркавання рэлігійных дактрын  і навучання свайму вучэнню, а для таго, каб  удзельнічаць у яго місіі: прапаведаваць  Валадарства Божае і вярхоўную ўладу Бога над усімі. Гэта місія надае вялікае значэнне ўсяго Яго жыцця. Аднак нельга зводзіць гэту місію проста да працы, якую трэба выканаць.Трэба БЫЦЬ па сваёй духоўнай сутнасці вернікамі, апосталамі. "І паклікаў сабе сам, каго жадаў. І прыйшлі да яго. І паставіў з іх 12, каб з Ім былі. І каб яны мелі ўладу вылечваць ад хвароб і выганяць бесаў (Марк 3,13-15). Запрашэнне Езуса рушыць услед за Ім не змяніла будучых апосталаў адразу і аўтаматычна. Будучыя слупы Цэрквы былі проста людзьмі са сваімі недахопамі і грахамі. І Бог пачынае доўгі працэс іх фармавання, які завершыцца Пяцідзесятніцай. "Калі ж прыйдзе Ён, Дух Праўды, то наставіць вас на ўсякую праўду (Яна 16, 13).
 
Адзін з недахопаў, якія Езус бачыць у  характарах сваіх  вучняў - ганарлівасць і жаданне ўлады. Ён кажа ім пра сваю хуткую смерць, а яны абмяркоўваюць, хто з іх самы вялікі. (Марк 9, 30-38). Сыны Заведэя нават просяць сваю маці замовіць за іх слоўца "Скажы, каб два сына мае селі ў цябе адзін па левы, іншы - па правы бок у Царстве Тваім" (Матфей 20,21).  Астатнія апосталы сварацца з іх, аднак Езус не асуджае гэта вельмі па чалавечых стандартах зразумелае жаданне -быць першым. Ён паказвае ім праўдзівы шлях. "А хто жадае паміж вамі быць вялікім, ды будзе вам слугою. І хто жадае быць першым , ды будзе  вам рабом. Бо Сын Чалавечы прыйшоў, каб паслужыць і аддаць душу сваю для адкуплення  шматлікіх". (Матфей 26-27). Вучням цяжка  гэта адразу зразумець.

   У іншых выпадках яны проста нетрывальныя да тых, хто жадае выявіць сваю перавагу над іншымі. Езус перасцерагае вучняў, калі яны спрабуюць забараніць каму-небудзь не з іх круга дзеяць дабро ў імя Яго.(Марк 9, 38-40). Ён дакарае іх і тады, калі яны заклікаюць агонь з нябёсаў на Самарян, якія не пажадалі прыняць іх(Лука 9, 51-69). Перад тварам такіх чалавечых слабасцяў Езус дэманструе разуменне, цярпенне і спачуванне. Аднак у галоўным - у ВЕРЫ- ён не ідзе ні на якія кампрамісы. Гэта проста "не абмяркоўваецца". Яму не патрэбныя натоўпы паслядоўнікаў, якія ўцякуць, як толькі Ён звернецца да іх з суровымі словамі. Слабая вера апосталаў відавочная, калі  яны не могуць зразумець сэнсу Яго слоў пра будучыя пакуты сваёй смерці" Яны не зразумелі, а спытаць баяліся" (Марк 9, 32).  Гэта тыпова чалавечая пазіцыя, калі чалавек вырашае - лепш яму гэтага наогул не ведаць.

   У Цезарыі Філіпійскай Езус пытае вучняў, кім яго лічаць людзі, а потым ставіць гэта ж вельмі важнае пытанне перад імі. "А вы за каго лічыце мяне?" (Марк 8, 29). Не важна,што кажуць людзі, важная ваша ўласная вера і адданасць  Богу. Недахоп веры, які выяўляецца ў нежаданні Сымона Пятра прыняць Божы план, выклікае гнеўнае адпавяданне Езуса: "Адыдзі ад мяне, сатана, таму што ты думаеш не пра тое, што Божае, а пра тое, што чалавечае" (Матвей 16, 23; Марк 8, 31-33). Ёсць сытуацыі ў жыцці.калі нельга ісці на кампраміс, менавіта ў такіх сытуацыях выяўляецца праўдзівая духоўная сутнасць вучня.

   Евангелле не хавае і такія непрывабныя факты, як баязлівыя  паводзіны апосталаў пры арышце Езуса і ганебнае адрачэнне Пятра. Але нават у цёмнай ночы ўцёкаў і адрачэнні ў іх грудзі не згасае полымя веры і каханні да Езуса. І Пётр "горка заплакаў" (Марк 14,72). Менавіта дзякуючы  гэтаму полымю кахання і веры  яны змаглі сустрэцца з  уваскрэслым  Хрыстом  і аблегчыся Духам Святым (Дзеі апосталаў 1, 8).

 Мы шматлікага не ведаем пра жыццё вучняў. Але мы ведаем цвёрда, што яны былі дакладныя Богу, і пэўнасць гэта змацавана іх крывёй.

Дон  Боско вынікаў гэтай педагогіцы Езуса, калі выхоўваў сваіх салезяанаў. Ён не быў усёдаравальным дзядулем, які мірыцца з усім. Ён быў кахаючым і разумелым бацькам, але бацькам патрабавальным . "Ён зачыняў вочы на недахопы сваіх маладых супрацоўнікаў", але ў пытаннях маральнасці і духоўнасці быў непахісны.

Яму не патрэбныя былі пасрэднасці, ён мераў усіх "высокай мерай святасці". І менавіта дзякуючы  гэтаму яму атрымалася выхаваць такіх выбітных маладых людзей як Дамінік Савіо і іншых салезіянаў, якія памерлі ў святасці.
Артыкул сайта Sdb.org пераклалі адмыслова для SDB.by А. Шэвалдышэва
 
© 2006-2017 Рымска-каталіцкая парафія Св. Яна Хрысціцеля ў г. Мінску
Банэр